Birçok kaz yetiştiricisinin bunu kendi hazırlıkları ile yaptığına inanıyorum. Aslında pek çok kaz yetiştiricisi var. Aslında kaz yetiştiricileri de orta vadede daha fazla öz hazırlık yapıyorlar. Peki, biz ne yapmalıyız?
Kendi kendine hazırlanan yem, yerel yem kaynaklarını tam olarak kullanabilir ve bilimsel eşleştirmeyi kolaylaştırabilir. Sadece kazların beslenme ihtiyaçlarını tam olarak karşılamakla kalmaz, aynı zamanda yemleme maliyetlerini düşürür, böylece üretim performansını ve ekonomik faydaları artırır.
1. Kazların hangi besin maddelerine ihtiyaç duyduğunu bilmek gerekir. Yumurtacı kazlar ve et kazları gibi farklı kaz türlerinin besin gereksinimleri farklı olduğundan, kazların farklı zaman dilimlerinde ihtiyaç duyduğu besinler miktar ve kalite açısından tamamen tutarlı değildir.
2. Kendi hazırladığınız yemin lezzeti daha iyidir. Yem özel bir tada sahip olmamalıdır. Lezzeti veya tadı zayıf olan yemlerde, kazın iştahını artırmak için tatlandırıcı maddeler kullanılabilir.
3. Kendi kendine hazırlanan yem, besleme standartlarına dayanmalıdır. Genel besleme standartları tarafından önerilen farklı besin maddelerinin içeriği, kazların normal fizyolojisi, büyümesi ve gelişmesi veya üretimi için minimum beslenme gereksinimlerini karşılamaktır. Bu temelde, çevre sıcaklığındaki değişiklikler, besleme yöntemleri ve kaz sürüsünün sağlık durumu gibi kaz çiftliğinin özel koşullarına göre ayarlamalar yapın. Örneğin: ortam sıcaklığı yüksek olduğunda, enerji yeminin içeriği uygun şekilde azaltılmalıdır. Kazların stoklanması, tutsak kazlardan daha fazla enerji gerektirir.
4. Farklı kaz ırkları, farklı büyüme aşamalarında farklı yem formülleri benimsemelidir. Kazlar transfer edilirken, taşınırken ve hastalanırken, vitaminler, ham lif ve antibiyotikler açısından zengin, kapsamlı bir beslenme ile beslenmelidir.
5. Kendi yeminizi hazırlarken, 3 çeşitten fazla enerji ve protein yemine sahip olmak daha iyidir, böylece çeşitli hammaddeler beslenmede birbirini tamamlayabilir ve besinler arasında tamamlayıcı bir rol oynayabilir.
6. Kendi hazırladığınız yemi kırıntı haline getirmek daha iyidir. Çok ezilirse, kazın yem alımı azalacaktır. Enkaz benzeri yem kazlar seçici olmamalıdır, kazlar yavaş yer ve daha az yem israfı olur.
7. Kendi hazırladığınız yem eşit şekilde karıştırılmalıdır, aksi takdirde bazı kazlarda bir veya birkaç besin maddesinin eksikliğine ve diğer kazlarda bir veya birkaç besin maddesinin fazlalığına ve hatta zehirlenmeye neden olur.
8. Kendi hazırladığınız yem nispeten sabit tutulmalı ve iştahsızlık veya hazımsızlığı önlemek için yem formülü kolayca değiştirilmemelidir. Değiştirilmesi gerekiyorsa, bir hafta içinde kademeli olarak değiştirilmelidir.
9. Yemi kendiniz hazırlarken, küflenmiş veya bozulmuş yem malzemeleri kullanmayın. Aksi takdirde kazın iştahı azalacak ve hatta aflatoksin zehirlenmesine neden olacaktır.
Not: Damızlık kazlar ve yumurtacı kazlar için farklı yetiştirme yöntemleri, farklı besleme yöntemleri, kullanılan farklı yemler, farklı yerel farklılıklar, farklı yem fiyatları ve farklı enerji ve beslenme gereksinimleri.
(1) Genç kazlar için önerilen yem formülü:
Mısır 55%, buğday kepeği 12%, soya küspesi 22%, muhtelif küspeler 5%, bitkisel yağ 1%, premiks 5%;
(2) Kaz yetiştirme yemi için önerilen formül:
Mısır 58%, buğday kepeği 15%, soya küspesi 15%, muhtelif küspeler 5%, bitkisel yağ 2%, premiks 5%;
(3) Besi kazı yemi için önerilen formül:
Mısır 63%, buğday kepeği 10%, soya küspesi 14%, muhtelif küspeler 5,5%, bitkisel yağ 2,5%, premiks 5%.
